Czy tym jest miłość?
Wychodzimy, żeby poczuć świeże powietrze. Niepewnie stawiamy kolejne kroki, zachłyśnięci nagłym przypływem euforii. Jedno z nas czuje, że się gubimy. Drugie stara się wytyczać prawidłowy szlak. Jesteśmy zajęci światem, a on nami. Bez żadnych niespodziewanych zdarzeń, kontynuujemy wspólny marsz. Nie istnieją żadne przeszkody, które mogłyby nas kiedykolwiek zatrzymać. Drżymy z przejęcia, zadając kolejne pytania. Mrużymy oczy, aby lepiej dojrzeć znaczenia. Jesteśmy tylko obserwatorami, lecz nie odkryjemy kolejnych planet. Możemy tylko odbijać delikatną poświatę lśniących w oddali gwiazd, śniąc o tym, że kiedyś też się tam znajdziemy. Patrzymy w przyszłość, usiłując doszukać się sensu w tym, co dzieje się teraz. Dlaczego nie zacząć żyć kiedyś, odłożyć to na lepszą chwilę - ten odpowiedni moment? Zawędrujemy wszędzie tam, gdzie chcemy dotrzeć. Wychodzimy z ciemności. Czy miłość to dzielenie ze sobą myśli, czy zetknięcie dłoni? Daj mi go znaleźć.