Od innej strony egzystencji

Byłam w Poznaniu, tylko na 4 dni, ale zawsze tam chciałam pojechać. Zastanawiam się teraz, dlaczego? Może to naciskanie na wartość sentymentalną koziołków na wieży ratusza, którym byłam otoczona już od czasu podstawówki? W sumie Poznań jest miastem, które bardzo mi się spodobało. Mieszkałam blisko Starego Rynku, na ul. Wronieckiej. Walizkę było ciężko toczyć po tej kamiennej dróżce, ale na szczęście nie ja musiałam to robić ;) Tak, to z mojego pomysłu wybraliśmy się właśnie tam. Pozwiedzaliśmy mnóstwo miejsc, naprawdę wartych zobaczenia. Droga trwała około 7 godzin. Pociągiem oczywiście i pomimo tych narzekań na Polskie Koleje, byłam zadowolona, że spóźnił się na naszą stację docelową tylko kilkanaście minut :) Pogoda do podróży była idealna, bo ani nie padało (a wg prognoz miało lać!), ani nie było upałów, więc tak w sam raz. Przyznam się, że kocham jazdę pociągiem, stąd ten czas nie był dla mnie tak trudny do wytrzymania. W pierwszy dzień pochodziliśmy trochę i poznawal...

Hmm... No tak... Byłam na tak długo wyczekiwanym przeze mnie filmie. O czym mowa? Oczywiście o Harry'm Potter'rze (czy jak się to pisze :)). Zdałam sobię sprawę z tego, że ta premiera wcale nie była taka, jakiej oczekiwałam. Myślałam, że po obejrzeniu nie będę chciała wyjść z sali kinowej. Tak się nie stało. Być może to producenci i reżyser zawalili całą sprawę tworząc coś, co nie nadaje się już tylko dla fanów młodego czarodzieja, ale jest przeznaczone dla mas. Po przeczytaniu książki żałowałam, że ta opowieść już się skończyła. To było smutne. Ten film podniósł mnie na duchu i utwierdził w przekonaniu, że "Harry Potter i więzień Azkabanu" to najlepsze dzieło z całej serii. Może to jednak nie jest wina producentów? Może wszystkie części od początku były nastawione na zysk i komercję, tylko ja po prostu dojrzałam do tego, aby wreszcie to zobaczyć? Może jestem już za duża na marzenia o magii, smokach i czarach? Żadne z przypuszczeń nie poprawia mi nastroju...

W pełni korzystam z temperatur, które nieustannie funduje nam teraz nasz klimat. Aktywnie i mniej aktywnie spędzam czas. Zaraz pójdę się opalać. Jutro idę na premierę "Harry'ego Potter'a i Insygniów Śmierci cz.II". Mam nadzieję, że ten film mile mnie zaskoczy. Wczoraj pływałam, opalałam się i korzystałam z życia, krótko mówiąc. Zastanawiam się tylko, czemu dawne wydarzenia wracają do mnie? Przecież nie będzie już reaktywacji, jak w X-men'ach. To, co było, minęło i nic na to nie da się poradzić. Możliwe, że niektóre rzeczy można było zrobić lepiej. Przecież nie ma człowieka, który nie chciałby poprawić żadnego wydarzenia w swoim życiu. Ja postanowiłam pogodzić się z losem i odpuścić rozpamiętywanie. Wiem, wiem, użalam się nad sobą, ale osoby o moim pokroju osobowości po prostu tak mają. Zaakceptujcie to. Jestem dziewczyną, która szuka chłopaka na całe życie. Do śmierci. Oczywiście, nie byle jakiego. Cenię w przedstawicielach płci silniejszej poczucie ...