Czym dla Ciebie jest ojczyzna?
Pewne osoby ucieszą się, a przynajmniej tak myślę, widząc, że mam
nowy wpis na blogu. Przepraszam, ale ciążyło nade mną jakieś fatum
przeszkadzające w dodaniu kolejnych notek. Nawet jeśli to sobie
ubzdurałam, to i tak miałam dosyć wystarczającego pecha.
Ostatni tydzień minął mi całkiem szybko. Dziwne jest tęsknić za kimś, kogo się słabo zna. Ciągle nie mogę zrozumieć w jaki sposób działa to u mnie. Moje myśli skupione są cały czas na jednym i tym samym. Aktualnie jestem wyczerpana psychicznie i fizycznie, mogę też dodać, że emocjonalnie, bo przechodzę właśnie moment sporu rozumu z sercem. Mam nadzieję, że weekend pomoże mi doładować moją potencjalną energię. Sobota zapowiada się naprawdę ciekawie. Muszę zastanowić się, co mam zamiar robić w życiu. Może sobotni wyjazd do Krakowa wskaże mi drogę, którą chciałabym podążać.
Sporo zajęć wzięłam na swoje barki, ale dzięki temu zaczęłam rozumieć niektóre osoby, mimo tego, że wcześniej się im dziwiłam. Jaki nasz świat jest dziwny. Nie mogę się skupić na niczym konkretnym. Opatruję swoje rany po wszystkich wyrządzonych szkodach.
Zastanawiam się nad moim patriotyzmem. Czy ja jestem prawdziwym Polakiem? Czy, gdyby była taka potrzeba, potrafiłabym się poświęcić dla ojczyzny? Mówię "tak", bo wiem, że taka odpowiedź jest prawidłowa, ale gdyby jednak przyszło mi ginąć, czy bez zawahania zgodziłabym się na taką śmierć?
Pozdrawiam wszystkich, którzy mają swoją ścieżkę życiową i nie żałują, że podążyli właśnie nią. Chciałabym, żeby i mnie kiedyś dostąpiła taka jasność umysłu. Moim marzeniem jest spełnienie życzeń, ale to, czego tak naprawdę pragnę na długo zostanie tajemnicą. Taki stan rzeczy jest właśnie najbardziej odpowiedni - zatajenie imaginacji. Spowoduje to, że sama, swoimi siłami spełnię swoje marzenia i nikt inny nie będzie mógł mi ich zabrać.
Ostatni tydzień minął mi całkiem szybko. Dziwne jest tęsknić za kimś, kogo się słabo zna. Ciągle nie mogę zrozumieć w jaki sposób działa to u mnie. Moje myśli skupione są cały czas na jednym i tym samym. Aktualnie jestem wyczerpana psychicznie i fizycznie, mogę też dodać, że emocjonalnie, bo przechodzę właśnie moment sporu rozumu z sercem. Mam nadzieję, że weekend pomoże mi doładować moją potencjalną energię. Sobota zapowiada się naprawdę ciekawie. Muszę zastanowić się, co mam zamiar robić w życiu. Może sobotni wyjazd do Krakowa wskaże mi drogę, którą chciałabym podążać.
Sporo zajęć wzięłam na swoje barki, ale dzięki temu zaczęłam rozumieć niektóre osoby, mimo tego, że wcześniej się im dziwiłam. Jaki nasz świat jest dziwny. Nie mogę się skupić na niczym konkretnym. Opatruję swoje rany po wszystkich wyrządzonych szkodach.
Zastanawiam się nad moim patriotyzmem. Czy ja jestem prawdziwym Polakiem? Czy, gdyby była taka potrzeba, potrafiłabym się poświęcić dla ojczyzny? Mówię "tak", bo wiem, że taka odpowiedź jest prawidłowa, ale gdyby jednak przyszło mi ginąć, czy bez zawahania zgodziłabym się na taką śmierć?
Pozdrawiam wszystkich, którzy mają swoją ścieżkę życiową i nie żałują, że podążyli właśnie nią. Chciałabym, żeby i mnie kiedyś dostąpiła taka jasność umysłu. Moim marzeniem jest spełnienie życzeń, ale to, czego tak naprawdę pragnę na długo zostanie tajemnicą. Taki stan rzeczy jest właśnie najbardziej odpowiedni - zatajenie imaginacji. Spowoduje to, że sama, swoimi siłami spełnię swoje marzenia i nikt inny nie będzie mógł mi ich zabrać.
SweetPear
Komentarze